Review Trivium @ Trix

Datum: 
woensdag, 12 februari, 2014

Met hun ijzersterk nieuw album 'Vengeance Falls' schept Trivium hoge verwachtingen. Frontman Matthew Heafy laat zijn grunts achterwege en zet zijn clean vocals centraal. Terecht, want als Heafy zijn keelgat opentrekt, kom daar verdomd sterke zang uit voort. De Amerikaanse metalband heeft een reputatie opgebouwd van uiterst strakke live performances. In Trix deze keer geen vlekkeloos parcours, maar Heafy & co wisten de fans wel te overtuigen. 

Als er de laatste jaren één constante was in de shows van Trivium, dan was het wel dat ze openden met ‘Capsizing The Sea’ als intro van ‘In Waves’. Met de ‘Vengeance Falls’ tour kozen ze voor ‘Brave this Storm’. Geen epische intro, maar wel heel erg toepasselijk deze woensdagavond. De menigte kwam namelijk doorweekt binnengewaaid. Het eerste nummer maakte duidelijk waar de nieuwe plaat voor staat: heftig riff-werk met vooral clean zang. Het nummer beukte er hard in, maar met de vocalen van Matt Heafy was er duidelijk iets aan de hand. De zang kwam te sterk naar voor. Het leek wel alsof Heafy in een balzaal stond te zingen. Het duurde enkele nummers alvorens het geluid wat beter afgestemd stond.

Heafy & co ratelden niet zomaar hun nieuwe plaat af. Tweede nummer was er eentje van album ‘Ascendancy, namelijk ‘Like Light to the Flies’. Volgende nummer ‘No Way to heal’ was er dan wel weer een van hun laatste meesterwerk. De plaat is uit sinds najaar 2013, maar de menigte kon de nieuwe nummers al luidkeels meezingen. Hoogtepunt van de avond moet ‘Strife’ geweest zijn, samen met ‘Through Blood and Dirt and Bone’, de kers op de ‘Vengeance Falls’-taart. “I struggle to find my way”, klinkt het, maar volgens ons heeft mister Heafy zijn weg maar al te goed gevonden. Net zoals de rest van de band trouwens, want ook gitarist Corey Beaulieu speelde uiterst strak en ook zijn backing vocals mochten er wezen. 

De band schakelde een versnelling lager met het rustige ‘Off all these Yesterdays’, overigens het eerste nummer die avond van hun vorige plaat ‘In Waves. Ze gingen verder met ‘Forsake not the Dream’ en ‘Gunshot to the Head of Trepidation’. Laatstgenoemde deed ons even aarzelen. Sluit je ogen en je zou haast denken dat Michael Poulsen, zanger van Volbeat, het heeft overgenomen. Ze leken het geluid maar niet geregeld te krijgen bij de PA. Spijtig. Ook bij ‘Becoming the Dragon’ leek de band even het noorden kwijt. Geef ons maar snel het typerende stemgeluid van Heafy terug.

“Next song is Shogun”, weet Heafy ons te zeggen. Wat op protest kon rekenen van gitarist Corey Beaulieu. Kleine vergissing, maar met wat hilariteit gaan ze onverstoorbaar verder met ‘Down from the Sky’. Uiteindelijk was het dan toch aan ‘Shogun’, waarbij Heafy gitaarproblemen ondervond. Na heel wat onbegrepen signalen naar de geluidsman, legde hij samen met gitarist Beaulieu het nummer dan maar stil. Wat op zich niet erg was, want dit zorgde voor een nog vrij grappig moment. Corey was namelijk net bezig met een stevige scream die dus werd onderbroken en met het laatste woord van die scream gingen ze gewoon verder, zeer naadloos en goed gedaan.

Trivium sloeg terug met een ijzersterk ‘In Waves’, wat toch nog steeds een van hun sterkste nummers blijft. Met afsluiter ‘Pull Harder On The Strings Of Your Martyr’ maakte de band alle gemaakte foutjes goed. De zaal (die overigens maar iets meer dan halfvol zal geweest zijn) zong nog een laatste keer hard mee en de moshpit raasde nog eens voor de laatste maal.

De setlist:

  • Brave this Storm
  • Like Light to the Flies
  • No Way to heal
  • Strife
  • Shattering the Skies above
  • Through Blood and Dirt and Bone
  • Of all these Yesterdays
  • Forsake not the Dream
  • Gunshot to the Head of Trepidation
  • Becoming the Dragon
  • Down from the Sky
  • Shogun
  • In Waves
  • Pull harder on the Strings of your Martyr
Categorie: