Review Warrior Soul @ Colosseum Genk

Datum: 
zaterdag, 14 april, 2018

Recent dook er met Colosseum in Genk een nieuwe naam op in het Belgische clubcircuit. Organisator Hydra Productions programmeert er geregeld stevige concerten en op zaterdag 14 april 2018 stond er niemand minder dan het toch wel legendarische Warrior Soul op de affiche. Dat daar slechts een twintigtal bezoekers op afkwamen is een pijnlijke vaststelling maar de afwezigen hadden ongelijk.

Als voorprogramma deed het Romeinse trio Acid Muffin dienst en die lieten op overtuigende wijze hun visitekaartje achter bij de toeschouwers. Hun stevige rock met grunge-invloeden werd gesmaakt en enige pretentie is de Italianen vreemd. In oktober toert Acid Muffin met The Skull (de nieuwe band van Eric Wagner, ex-zanger van Trouble) door Europa, wees tijdig aanwezig. Onbekend maakt onbemind, maar na hun concert gingen de cd’s van Acid Muffin vlotjes over de toonbank.

Warrior Soul, eerst even situeren voor degenen die de band niet kennen. Frontman Kory Clarke is altijd een rebel geweest met een ongezouten mening, gezegend met talent, maar tevens ook een ongeleid projectiel. In de eerste helft van de jaren ’90 was Warrior Soul onder dak bij platenlabel Geffen Records en managementbureau Q Prime (die ook bijvoorbeeld Metallica, Def Leppard en Queensryche onder hun hoede hadden). De cd’s ‘Last Decade Dead Century’, ‘Drugs, God And The New Republic’, ‘Salutations From The Ghetto Nation’ en ‘The Space Age Playboys’ kregen allemaal goede kritieken van de pers (‘Chill Pill’ uit 1993 laten we even uit het rijtje aangezien Kory deze plaat zelf beschouwt als het snel afronden van het platencontract met Geffen), maar ondanks al deze troeven brak Warrior Soul nooit echt door naar een groot publiek. Kory Clarke, een kunstenaar die zich ook met schrijven en schilderen bezig houdt, ruziede met de andere bandleden en met het platenlabel, waarna de groep een stille dood stierf om dan in 2007 toch terug te verrijzen. Drank en drugs waren ook altijd een rode draad in Kory’s leven; laten we blij zijn dat de man die nu in zijn vijftiger jaren is het overleefd heeft en anno 2018 in Genk zijn opwachting maakte.

Vergezeld van drie strak spelende kompanen werd de set afgetrapt met vijf songs van de recent verschenen plaat ‘Back On The Lash’, een waardige comeback en dus stoorde het niet om American Idol, I Get Fucked Up, Back On The Lash, Black Out en I’ve Got The Rock na mekaar te horen. Hierna volgden twee songs uit de cd ‘Destroy The War Machine’ (2010), die we als overgang kregen naar het oude materiaal van Warrior Soul, namelijk de vier platen uit begin jaren ‘90. Oud materiaal, maar daarvoor niet gedateerd, want de alternatieve metal met grunge-invloeden en een snuifje psychedelica (Kory zelf noemde het ooit acid punk) staat na al die jaren nog steeds stevig overeind.

Er mochten dan maar een twintigtal toeschouwers aanwezig zijn, maar die gingen samen met Kory uit de bol op de wervelende tonen van Rocket Engines, Generation Graveyard, Ass-Kickin’, Love Destruction, Ghetto Nation, The Wasteland, Punk And Belligerent, The Losers, waarna als slotnummer Jump For Joy weerklonk en de band de aftocht blies zonder terug te keren voor een bisnummer. Een beetje een einde in mineur en natuurlijk hadden we graag nog meer songs gehoord (Trippin’ On Ecstasy, Rocket 88, Children Of The Winter, Shine Like It, No No No, Rotten Soul om enkel deze persoonlijke favorieten maar te noemen), maar over hetgeen we voorgeschoteld kregen, kunnen we niet klagen. Laten we hopen dat Warrior Soul zichzelf niet opblaast en dat er bij een volgende passage in ons landje meer volk komt opdagen. Het mag dan een cliché zijn tot en met, maar de afwezigen hadden ongelijk.

Categorie: