Fleddy's Chlistmasfest @ Nosta

Datum: 
zaterdag, 22 december, 2018

Fleddy bouwt een vroeg kerstfeestje in Opwijk en de jeugd zag dat het goed was.

Dat collega Rick en ikzelf samen opduiken op een concert of festival is ondertussen meer regel dan uitzondering geworden maar dat onze beide dochters van respectievelijk 10 en 7 ons ditmaal vergezellen mag wel een unicum genoemd worden. Al kunnen we, afgaande op het enthousiasme van beide dames, misschien beter spreken van een precedent.

Fleddy Melculy heeft Opwijk uitgekozen om de aanloop naar de kerstfeesten met een knal in te zetten. In tegenstelling tot hun vorige passage is de Nosta niet uitverkocht maar desondanks heerst er binnen een gezellige drukte met nog voldoende ademruimte om vlot gebruik te maken van bar of sanitair.

Opener van de avond is The Curse Of Millhaven. Deze kerels zijn helemaal van Ieper naar Opwijk afgezakt en hebben er duidelijk zin in. Die zin ontbreekt aanvankelijk bij het legendarisch afwachtende Brabantse publiek. Wellicht heeft het er ook wel mee te maken dat de mix van The Black Dahlia Murder met een flinke portie black metal wat zwaar op de maag valt voor de gemiddelde Fleddyfan. Ondanks verwoede pogingen van de frontman om wat beweging in de tent te krijgen blijft het aanvankelijk bij een beleefd applaus en enkele gehoornde vuisten. Tijd voor actie besluit mijn dochter en ze kruipt op het podium om als een geroutineerde concertganger het publiek in te duiken. Overtroefd worden door een tienjarig meisje is blijkbaar meer dan het ego van sommige mannen kan verdragen en er ontstaat zowaar beweging in de voorste rangen. Even later kan er zelfs een bescheiden wall of death af. In ieder geval was dit een prettige kennismaking met deze band en duistere afsluiter Plagues mag gerust een parel aan de Belgische metalkroon genoemd worden.

Over Fleddy Melculy is al veel geschreven en nog meer gezeverd. Laten we daarom maar eens heel duidelijk zijn; het is niet omdat een band op humoristische wijze in het Nederlands zingt en beschikt over een grote dosis zelfrelativering dat we ze muzikaal niet serieus moeten nemen. Integendeel, het aantal Belgische bands dat zo strak en professioneel op de bühne staat is op de vingers van één hand te tellen. Het optreden begint al meteen met een intro waarbij Fleddy zelf de vergelijkingen tussen hem en Franky DSVD op de korrel neemt om daarna over te gaan in Kerk, een opvallend rustig begin maar dat zal snel veranderen.

Wat daarna volgt is niet meer of niet minder dan één langgerekt feest met een gezonde selectie uit de twee albums die de band ondertussen op het conto heeft geschreven. Feestje in uw huisje, Twee dagen te laat, 668, Brood, Camouflage, Ik haat jazz, ... het publiek laat het zich welgevallen. Er wordt gemosht, de circle pit zorgt voor slachtoffers bij naïeve omstaanders en luidkeels meebrullen is quasi verplicht. Natuurlijk mag ook de kippenmoshpit niet ontbreken en twee opvallend jeugdige crowdsurfers stelen de show. Want jawel, het nageslacht van beide GigViewers laat zich vanavond gelden en beide meisjes duiken een tiental keer het publiek in. Tot groot jolijt van zowel concertgangers als band.

'Nooit meer drinken' wordt aangekondigd als laatste nummer maar de immer eerlijke Fleddy vertelt er meteen bij dat men na dit nummer nog terugkomt voor een toegift, een gewaarschuwde zaal is er twee waard. De Nosta mag tijdens de bisronde nog één keer ontploffen en het onvermijdelijke, maar nog immer sterke, T-shirt van Metallica vormt het slotakkoord van een bijzonder gesmaakt optreden. Wie na vandaag nog misprijzend of lacherig wil doen over deze band heeft prut in de oren of is gewoon van slechte wil (of een combinatie van beiden). De nachtraven maken zich daarna nog op voor een DJ set van Fleddy maar ondergetekende keert huiswaarts want er is een klein meisje dat haar slaap meer dan verdiend heeft.

Categorie: