Review Cult of Luna @ Trix - Bekentenis van een bekeerling

Datum: 
woensdag, 27 november, 2019

In het tweede seizoen van Explained op Netflix is er een aflevering dat de volledige werking van sektes uitlegt. Hoe maandelange indoctrinatie kan leiden tot vele volgelingen. Maar soms is dat zelfs zo moeilijk niet. Drie gitaren, twee drums, 1 bas en 1 synthesizer waren genoeg om mij te bekeren tot Cult of Luna. 

Deze Zweedse band speelt al sinds 1998 postmetal met vleugjes Doom en Sludge. Een combinatie die garant stond voor een geweldige show in een uitverkochte zaal van Trix. De heren zelf stonden heel de show lang het beste van zichzelf te geven in het tegenlicht, zodat je nooit echt hun gezichten kon zien. Dit, samen met het de achtergrond van goudkleurige gordijnen, zorgde voor een moeilijk te beschrijven sfeer, maar wel één die werkte. Ik was na die avond niet de enige die zich bekeerde. 

De heren kwamen hun nieuwe plaat 'A Dawn to Fear' voorstellen, die eerder dit jaar uitkwam. Opener van de set was 'The Silent Man', meteen ook de opener van de nieuwe plaat. Meteen kon zanger Johannes Personn bewijzen dat hij het screamen nog niet verleerd was. Ook was de perfecte synchronisatie van de twee drums meteen voelbaar. Ze zorgden voor een voller geluid en dat voelde je tot in je maag. Gedurende de hele set voelde je de bas en drums je lichaam doorheen schudden. 

Gedurende negen nummers (Cult of Luna durft al wel eens langer dan een kwartier aan een nummer zitten) werd je heen en weer gezwierd in wat er met die genre mogelijk is. Je voelde je bevangen, opgezweept, maar je kon ook in jezelf keren, zoals bij 'Lights of the Hill' of afsluiter 'The Fall'. Ook tweede zanger Frederik Kihlberg kreeg zijn moment om zijn eerdere engelengezang tentoon te stellen, zoals in 'And with her came the birds'. Dit middelpunt van het optreden zorgde voor een perfecte balans tussen het hardere werk van ervoor, en het meer reflecterende tweede deel van de show. Ook de andere bandleden konden tentoonstellen wat ze in hun mars hadden. Alle drie de gitaristen kregen een eigen hoogtepunt en ook was er plaats voor beide drummers om te laten zien wat ze in hun mars hadden.

Het was absoluut genieten van begin tot einde. Dit door de verschillende hoogtepunten en genrewisselingen.  Deze bekeerling zal zijn eerste viering met de band niet snel vergeten, en hoopt snel om hen terug te zien. Met of zonder zelfmoordpact. 

Categorie: