Review Five Finger Death Punch + In Flames @ Lotto Arena

Datum: 
donderdag, 14 december, 2017

Een dubbele headliner tournee, In Flames vs Five finger Death Punch. Scandinavische melodieuze deathmetal tegenover Amerikaanse metal, dat zou vonken moeten geven, let’s find out…

Alvorens aan het tweeluik te beginnen, kregen we eerst nog een voorgerechtje voorgeschoteld. Het Amerikaans metalcore combo Of Mice & Men mocht deze avond de debatten openen. De Lotto Arena was al aardig volgelopen om deze jongens een steuntje in de rug te geven. Na het vertrek van zanger Austin Carlile, neemt vooral bassist Aaron Pauley nu de vocalen voor zijn rekening en het moet gezegd zijn, deze jongen kwijt zich voortreffelijk van zijn dubbele taak.

Pain is een oorwormpje dat doet denken aan de beginjaren van Slipknot en bracht het optreden net die extra punch die het nodig had om sommige aanwezigen wakker te schudden en uiteraard kon ook het onlangs verschenen Warzone, voorloper van het dra te verschijnen album ‘Defy’, niet in de set ontbreken. De aanwezigen waren wakker geschud, de afwezigen hadden - zoals vaker - ongelijk!

Mocht de sneeuw nog niet volledig gesmolten zijn in Antwerpen, dan zorgde de passage van In Flames deze avond er wel voor dat de laatste restanten voor goed verdwenen. Openen deden onze Zweedse vrienden met Drained, tevens de opener van hun laatste boreling Battles. Ook opvolger Before I Fall staat op dit album, maar de fans hebben al een jaar tijd gehad om dit album van buiten te leren en dat resulteerde er dan ook in dat de songs al volop werden meegebruld.

Het Zweedse zestal, zonder blonde Vikings, maar met prachtige visuals, had de zaal volledig op hun hand. Anders Fridén was goed bij stem en dat komt een In Flames concert, waar hij zijn stem op een dozijn verschillende manieren gebruikt, alleen maar ten goede. Eindigen deden de heren net zoals ze begonnen met een nummer uit Battles, heel toepasselijk The End. Strakke set, met zeer verrassend geen  plaats voor all time favourite Cloud Connected! Andere klassiekers  als Take This Life (helemaal in het begin),  Only for the Weak en The Quiet Place (helemaal op het einde) werden mooi verdeeld en zorgden dan weer voor het nodige evenwicht in de set. Wie nog twijfelde aan de capaciteiten van deze band, moet na deze passage toegeven dat ze het co-headliner statuut van vorige zomer op Graspop zeker niet gestolen hebben.

Bekijk meer foto's van In Flames en Of Mice & Men in het photo report.

En dan was het tijd voor Five Finger Death Punch. Nee, we gaan het hier niet meer hebben over het debacle in Tilburg in juni van vorig jaar. Alles wat daarover te zeggen viel, werd al gezegd. Feit is dat voor deze tournee Ivan Moody terug de microfoon in de hand nam en alle plooien leken terug glad gestreken! De band had dus iets goed te maken met het publiek in de lage landen.

Veel meer symbolisch als met Lift Me Up kon het optreden niet beginnen. Opvolgers Wash it All Away en Got Your Six, werden door de menigte luidkeels meegebruld, terwijl de bandleden kwistig met plectrums in het rond strooiden. Bij Ain’t my Last Dance mocht Tommy Vext komen laten horen waarom hij destijds met verve Moody verving als brulboei. Ook Aaron Pauley van Of Mice & Men kwam vocale versterking bieden. Jason Hook zette dan Enter Sandman in, wat Moody dan vakkundig om zeep hielp door volledig fout in te zetten. Na eerst de intro van Smoke on the Water te spelen, brachten de heren hun versie van Bad company, van Bad company. Tijdens Burn MF kregen enkel doorwinterde fans het moment van hun leven, doordat ze met Moody op het podium mochten!

Genoeg metaalklanken moeten de heren gedacht hebben, want  de volgende vier nummers werd er uit een akoestisch vaatje getapt, al leent Wrong Side of Heaven zich uiteraard wel uitstekend voor zo’n zijsprongetje. Moody is oprecht genoeg om alvorens deze track in te zetten, zich eerst uitvoerig te excuseren voor zijn gedrag van vorige zomer en bood uitgebreid zijn verontschuldigingen aan, mooi gebaar toch! Tijd om iedereen terug wakker te schudden met een hels eindsprintje, inclusief het obligatoir kapotslaan van de baseball bat, Coming Down en Under and Over It. Ook het voor het jongetje dat mocht komen meezingen tijdens Jekyll and Hide was het ongetwijfeld een onvergetelijke avond. Na klassieke afsluiter The Bleeding gingen de zaallichten dan maar aan en keerden de fans voldaan naar huis. Maar de voorste rijen werden eerst nog geknuffeld door Jason en Ivan! Five Finger Death Punch leverde een zeer sterke set af (met Burn it Down als grote afwezige) waar ze veel, zo niet alles, goedmaakten wat ze vorige zomer vakkundige afbraken! Hopelijk blijft het nu zo!

Categorie: