Review Grave Digger + Burning Witches @ Biebob

Datum: 
woensdag, 30 januari, 2019

De Duitse veteranen kwamen in de Biebob hun meest recente worp The Living Dead aan hun fans voorstellen en toonden aan dat er op flink rocken geen leeftijd staat en dat ze met recht aanspraak kunnen maken op het gecreëerd hebben van enkele onvervalste metal klassiekers.

Het was een leuk feestje in de Biebob op woensdag 30 januari. Buiten vroor het dat het kraakte, binnen in deze rocktempel steeg de temperatuur naar een gezellige hitte. Dat de Zwitserse deernes van Burning Witches daar voor iets tussen zaten gaan wij niet kunnen ontkennen. Vijf mooie jongedames waarvan de jongste, gitartiste Sonia Nusselder, nog maar amper 20 jaar lijkt te zijn die met hun bevallige verschijning de temperatuur bij menig mannelijke maar evengoed ook vrouwelijke aanwezige muziekliefhebber sowieso al deed stijgen. Gelukkig beschikken de dames over meer dan een mooi snuitje alleen en weten zij muzikaal ook bijzonder te overtuigen. We gaan hier het cliché over rock met ballen niet boven halen, dat zou wat te goedkoop zijn. Wij hoorden frontdame Seraina Telli en haar heksenzusters een korte, krachtige set neerzetten waarin een evenwicht gezocht werd tussen songs uit hun meest recente album Hexenhammer (2018) en hun debuut Burning Witches (2017). Dankzij hun gebalde, melodieuze en swingende heavy metal sound kregen ze het publiek vlot mee. En dat ze ook het verstand op de juiste plaats hebben tonen ze aan met een nummer als Open Your Mind waarbij ze ook de interactie van het publiek vragen en krijgen. Een cover van Dio’s Holy Diver is misschien niet de meest originele maar ze zetten hem toch maar stevig neer. De combinatie van een band bestaande uit vijf mooie meiden die in het voorprogramma toeren van een stel Duitse oude rockers zou ons ook kunnen verleiden tot maken van dubbelzinnige opmerkingen maar uit respect voor beide bands gaan we dat dus niet doen.

Grave Digger staat verdiend al bijna 40 jaar aan de top van de Duitse heavy metal wereld en heeft met oa Heavy Metal Breakdown en Healed By Metal toch menig onvervalste metal klassieker op hun conto geschreven. Een cliché in de muziekwereld luidt echter: “Je bent maar zo goed als je laatste plaat” maar op dat vlak moeten de Duitsers zich geen zorgen maken. Hun vorig jaar verschenen The Living Dead is een uitstekend album waarin ze niet op zoek gingen naar de totale vernieuwing maar toch naar voldoende originele manieren zochten en vonden om zichzelf niet al te veel te herhalen.

We hebben de Biebob al voller geweten maar ook al leger. Er kon geen bordje met ‘uitverkocht’ aan de deur gehangen worden maar toch hadden vele fans de weg naar Vosselaar gevonden. Daar bleken er ook verrassend veel uit ons Franstalige landsgedeelte bij te zijn.

Op de tonen van de intro, Neu Zombies, verscheen traditioneel de vertrouwde Grave Digger mascotte The Grim Reaper op het podium om ons al een beetje op te jutten. Maar dan verschenen de veteranen op het podium om hun set af te trappen met het nieuwe Fear of the Living Dead. De boomlange zanger Chris Boltendahl, gitarist Axel Ritt die dan wel 50+ mag wezen maar duidelijk nog een veelgebruikt abonnement bij de fitness heeft, de ‘stille’ bassist Jens Becker en de junior van de bende en stevig bebaarde drummer Marcus Kniep. De vocalen kwamen eerst niet goed door, iets wat volgens ons niet te wijten was aan Chris maar eerder aan de mixing. Na enkele strofes kwam dat gelukkig toch goed en verliep de rest van de set op technisch gebied vlekkeloos. Ook op muzikaal gebied trouwens want we werden echt verwend door de grafdelvers met een set die ons van de ene favoriet naar de andere leidde. Of wat dacht u van The Clans Will Rise Again, Lionheart, Lawbreaker en The Bruce? En dan zaten we nog niet eens in de helft van de set.

Grave Digger is nooit de band geweest waar je naartoe moest gaan voor het visuele aspect. Akkoord, de belichting was puik, waar ook de aanwezige fotografen dankbaar gebruik van konden maken, en het decor bestond uit goed ontworpen stukken geheel in de lijn van de Grave Digger albumhoezen. Zeer beweeglijk zijn de heren echter niet. Hoeft ook niet noodzakelijk wanneer je de muziek het werk kan laten doen, zoals bij hen het geval is. Chris’ stem klonk uitmuntend goed, hij leek zich nergens te moeten forceren en Axel liet zijn vingers ook een stevig stukje fitness uitvoeren. Af en toe liet de man zich ook betrappen op een stukje ‘ass-shaking’.

De fans waren gekomen om zich te amuseren en konden dat dan ook volop doen. Het waren zij echter die een beetje een Diesel effect nodig hadden om volledig los te komen. Maar eens die nekken en heupen los waren gekomen gaven ze zich volledig. Dat kon ook met de hulp van bv The Curse of Jacques, Season of the Witch, Excalibur en Rebellion (The Clans Are Marching). Tijdens dat nummer was het ook weer eens tijd voor onze vriend Grimm Reaper om de band te vervoegen voor een stukje doedelzak spelen (of toch te doen alsof hij meespeelde, LOL). Een bijzonder grappig moment om te aanschouwen voor mij persoonlijk was hoe een mooie, 40+ dame, die volledig mee aan het rocken was tijdens Seasons toch het moment vond om haar make up even uit haar handtasje te vissen en haar lipstick bij te werken. R.E.S.P.E.C.T. mevrouw.

We hadden uiteraard ook nog recht op een aantal toegiften. Dat waren Healed By Metal, uit het nieuwe album Zombie Dance, waarbij iedereen vrolijk meedeed met jump to the right, jump to the left en dan natuurlijk het onbreekbare Heavy Metal Breakdown.

Een goede, degelijke set vol vertrouwde krakers en enkele nieuwe songs, dat was wat we hadden verwacht en wat we ook kregen van de mannen van Grave Digger. En meer moet dat op een doordeweekse woensdagavond niet zijn om ons een boost te geven voor de tweede helft van de week.

Bekijk ook het photo report.

Categorie: