Review Taake + Bölzer + One Tail, One Head + Orkan @ De Casino

Datum: 
woensdag, 10 oktober, 2018

Een concert van Taake zonder gezeur of intimidatie vanwege de vijanden van het vrije woord? Het is dan toch mogelijk! Des te beter voor ons uiteraard. Onze reporter stond namelijk al enige tijd te popelen om richting concertzaal De Casino in Sint-Niklaas af te zakken. Naast Hoest en diens militie was het eveneens uitkijken naar hoe Bölzer, Orkan en One Tail, One Head het er vanaf zouden brengen. Een ding stond echter op voorhand reeds vast: het Waasland zou op 10 oktober de zwartgeblakerde hoofdstad van België vormen. Een terugblik op een avond bomvol corpse paint, omgekeerde kruisen en andere vormen van duivelsaanbidding.

Het was nog maar vroeg op de avond toen het nobele onbekende Orkan begon met spelen. Slechts een beperkt aantal toeschouwers arriveerde tijdig om de Noorse groep aan het werk te zien. Of de afwezigen ongelijk hadden is natuurlijk de vraag. Wat ons betreft mocht de passage van Orkan er zeker zijn. De degelijke black metal met nadruk op het instrumentale klonk live echter onvoldoende verrassend om ons met verstomming te slaan. Zoals wel vaker het geval is, werd het beste nummer voor het einde gehouden. Zanger Einar Fjelldal ontdeed zich van diens bovenkleding terwijl de eerste tonen van afsluiter Uforgjengeleg door de luidsprekers schalden.

In tegenstelling tot voorganger Orkan, kon het eveneens Noorse One Tail, One Head wel op voldoende publieke belangstelling rekenen. Een stilaan goed volgelopen zaal zag hoe dit Scandinavische gezelschap er alles aan deed om nieuwe zieltjes te winnen. De furieuze black metal slaagde erin om de vuisten meermaals in de lucht te krijgen. Kwamen tijdens het beperkte tijdslot onder meer aan bod: het zelfgetitelde One Tail, One Head en slotnummer Firebirds.

Omstreeks half tien werd de laatste rechte lijn richting headliner Taake ingezet. Het was een vreemd zicht om slechts twee muzikanten op het podium te zien aantreden. Kwantiteit en kwaliteit zijn echter twee totaal verschillende begrippen. Het Zwitserse Bölzer slaagde er wel degelijk in om een stevig geluid neer te zetten. Minimalistisch enerzijds, bombastisch anderzijds: de composities van percussionist HzR en zanger/gitarist KzR wisten velen te overtuigen. Het nummer Hero – met een bijzondere vermelding voor het fragiele refrein – trok ons nog het meest over de streep. Een aangename ontdekking!

Een kwarteeuw, zoveel tijd ging er voorbij sinds het ontstaan van Taake. Door de jaren heen nam de beruchtheid van de uit Bergen afkomstige groep alleen maar toe. Meer nog: als we een niet nader genoemd medium – iets met ‘sucks’ in de naam – moeten geloven, dan is oprichter Hoest de verpersoonlijking van het kwaad. In een muziekgenre dat prat gaat op godslastering is dit niet per se een slechte adelbrief. Hoe dan ook, wij kennen de man niet persoonlijk en voelen ons onvoldoende pretentieus om diens proces te voeren. Een iets willen we wel kwijt: de droge humor van de Noor mag er gerust zijn. Een nummer inleiden met een denigrerende opmerking over de moeder van een toeschouwer? Allesbehalve fijnzinning maar stiekem best grappig! De Noren gingen er woensdagavond vol voor. Iets dat geïllustreerd werd met met ruimschoots overschrijden van het einduur. Hoest voelde zich duidelijk in zijn sas op het podium, iets wat de microfoonstandaard moest ontgelden. Mogelijks speelde de overvloedige alcoholconsumptie van de zanger hierin eveneens een rol. Nieuwerwets werk werd in Sint-Niklaas afgewisseld met oudere nummers. Dit zonder een publiekslieveling als Myr – inclusief de obligatoire banjo passage – over te slaan. Een geslaagd optreden zonder meer!

Bekijk ook het photo report.

 

Categorie: